چون من ز وی این سخن شنیدم

یارش که وبا که می نشیند

گر هستی از آن مسافر آگاه

ما را خبری بده در این راه

خاموش بدن روا ندیدم

آن نقش که بودم از تو معلوم

بر دل زدمش چو مهر بر موم