کای پاک دل حلال زاده

می گفت و بران دریغ می خورد

چون کرد بسی خروش و زاری

بنمود به عهدم استواری

بردار که هستم اوفتاده

روزی که از این قرارگاهت

تدبیر بود به عزم راهت