آسوده کسی که در تو بیند

سر بر سر کوی تو نهاده

بر قرعه چار حد کویت

فالی زنم از برای رویت

نه آنکه بروز من نشیند

خرم نه مرا توانگری را

کو دارد چون تو گوهری را