توقیع سلامتم سلامت

از طعمه تواند آدمی زیست

گر آدمی طعام تو چیست

گفت ای چو دلم سلیم نامت

از بی خورشی تنم فسرده است

نیروی خورندگیش مرده است

خو باز بریدم از خورشها