خرسند همیشه نازنینست

شد گرم و زبارگی فروجست

در پای رضای زاهد افتاد

می کرد دعا و بوسه می داد

خرسندی را ولایت اینست

مجنون ز نشاط این فسانه

برجست و نشست شادمانه