گردون که طلسم داغ سازیست

بر جان نهدش ز دود داغی

چون صبح دمد بر او دمد باد

تا میرد ازو چنانکه زو زاد

با ما به همان چراغ بازیست

تا در گره فلک بود پای

هرجا که روی گره بود جای