تا داشت در این جهان شماری

جان در سر کار عاشقی کرد

احوال چه پرسیم که چون رفت

با عشق تو از جهان برون رفت

جز با غم تو نداشت کاری

وان لحظه که در غم تو می مرد

غمهای تو راه توشه می برد