کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 127

هر مویه که بود خواندش از بر

چهرهٔ نظامیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 124

    موی چو سمن به باد برداد

    #
  2. 125

    در حسرت روی و موی فرزند

    #
  3. 126

    برمیزد و موی و روی می کند

    #
  4. 127

    هر مویه که بود خواندش از بر

    انتخاب‌شده
  5. 128

    هر موی که داشت کندش از سر

    #
  6. 129

    پیرانه گریست بر جوانیش

    #
  7. 130

    خون ریخت بر آب زندگانیش

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 127 از «بخش ۴۴ - صفت رسیدن خزان و در گذشتن لیلی» است.