از راه صفت درون جانی

چون ماه غریبیت نصیب است

از مه نه غریب اگر غریب است

در صورت اگر ز من نهانی

گر دور شدی ز چشم رنجور

یک چشم زد از دلم نه ای دور

گر نقش تو از میانه برخاست