جانی ز قدم رسیده تا لب

چون خرد شکست باز بردش

زانحال که بود زارتر گشت

بی زورتر و نزارتر گشت

روزی به ستم رسیده تا شب

نالنده ز روی دردناکی

آمد سوی آن عروس خاکی