وان کالبد گهر فشانده

جمع آمده جمله دردناکان

رفتند و در او نظاره کردند

تن خسته و جامه پاره کردند

همچون صدف سپید مانده

گرد صدفش چو در زدودند

بازش چو صدف عبیر سودند