چه سخن کاین سخن خطاست همه

من نمی خواستم تو می دادی

چون که بر درگه تو گشتم پیر

ز آنچه ترسیدنیست دستم گیر

تو مرائی جهان مراست همه

من سر گشته را ز کار جهان

تو توانی رهاند باز رهان