سر بلندی ده از خداوندی

با تو گویم بزرگوار شوم

ای نظامی پناه پرور تو

به در کس مرانش از در تو

همتش را به تاج خرسندی

تا به وقتی که عرض کار بود

گرچه درویش تاجدار بود