هرچه را دید زیر گام کشید

ماه بر سر چو مهد کاووسی

می پرید آنچنان کزان تک و تاب

پر فکند از پیش چهار عقاب

شب لگد خورد و مه لگام کشید

وهم دیدی که چون گذارد گام؟

برق چون تیغ بر کشد ز نیام؟