گور کیوان کند به سم سمند

هرچه آرد به زخم تیغ فراز

به سر تازیانه بخشد باز

مشتری وار بر سپهر بلند

گر ندیدی بر اژدها شیری

وافتابی کشیده شمشیری

شاه را بین که در مصاف و شکار