ابدی باد پادشاهی او

سایه شه که هست چشمه نور

زان گل و گلستان مبادا دور

ازلی شد جهان پناهی او

ای کمر بسته کلاه تو بخت

زنده دار جهان به تاج و به تخت

شب به پاس تو هندویست سیاه