سایه ای در جهان ندارد کس

آبله بر دمد چگونه بود

گرچه طبعم ز سایه بر خطرست

سایبانم شمایل هنرست

کو بره نیست پیش و گرگ از پس

هیچکس ننگرم ز من تامن

که نشد پیش دوست و پس دشمن