چون قفا دوستند مشتی خام

کو بره نیست پیش و گرگ از پس

هیچکس ننگرم ز من تامن

که نشد پیش دوست و پس دشمن

روی خود در که آورم به سلام

گرچه برنائی از میان برخاست

چه کنم حرص همچنان برجاست