من که قانع شدم به دانه خویش

بکن آسان که بر تو آسانست

گردنی دارم از رسن رسته

مکنم زیر بار خس خسته

سرورم چون صدف به خانه خویش

سروری به که یار من باشد

سرپرستی چه کار من باشد