به زمانیش ازو زمانه فکند

کارگر بین که خاک خونخوارش

چون فکند از نشانه کارش

کرد قصری به چند سال بلند

آتش انگیخت خود به دود افتاد

دیر بر بام رفت و زود افتاد

بی خبر بود از اوفتادن خویش