آخرالامر مادیان گوری

از پی گور کند گوری چند

از بسی گور کو به زور گرفت

همه دشت استخوان گور گرفت

آمد افکند در جهان شوری

پیکری چون خیال روحانی

تازه روئی گشاده پیشانی