خواست تا پای بر ستور آرد

خواندش از بهر کینه خواهی خویش

چنبری کرد پیش یزدان پشت

کاژدها کشت و اژدهاش نکشت

رخش در صیدگاه گور آرد

گور چون شاه را ندید قرار

آمد از دور و در خزید به غار