خسبد اما به وقت برخیزد

مقبلی را که بخت یار بود

خفتنش تا به وقت کار بود

به که با خواب دیده نستیزد

خواب من گرچه بود خوابی سخت

از سرم هم نبود خالی بخت

کرد بیدار بختیم یاری