نان کس را به زور نگشایم

آن کنم کز خدای دارم شرم

زن و فرزند و ملک و مال همه

بر من ایمن تر از شبان و رمه

بلکه نانش به نان بر افزایم

نبرد دیو آرزوم از راه

آرزو را گرو کنم به گناه