هرچه گفتی ز رای خوب سرشت

پیرتر موبد از میان برخاست

گفت ما را تو از خداوندی

هم خرد بخش و هم خردمندی

خردش بر نگین دل بنوشت

سر تو زیبی که سروری همه را

سر شبان هم تو شایی این رمه را