کارهائی کنم خدای پسند

تاج برداشتن ز کام دو شیر

از خدا دانم آن نه از شمشیر

چون رسیدم به تخت و تاج بلند

آن کنم گر خدای بگذارد

که زمن هیچکس نیازارد

مگر آن کو گناه کار بود