می کشیدند نو به نو دانه

آنچه از دانه بود در بارش

هر کسی می کشید از انبارش

اشترانش ز مرز بیگانه

جهد می کرد و گنج می پرداخت

چاره کار هرکسی می ساخت

لاجرم چارسال بی بر و کشت