کایزد از بهر نیک رائی تو

چونکه مرد او خبر چه سود مرا

شاه چون شد چنین تضرع ساز

هاتفی دادش از درون آواز

برد فترت ز پادشائی تو

چون تو در چار سال خرسندی

مرده ای را ز فاقه نپسندی