وانکه برگش نبود شه فرمود

همه را تیغ و تیر رفت از یاد

هر کرا بود برگ عشرت ساز

عیش می کرد با تنعم و ناز

او ز بخت و جهان از او خشنود

هرکسی را گماشت بر کاری

دادش از عیش روز بازاری