گفت اگر خانه گشت زندانت

وآن گل از نرگس آب گل می ریخت

از بدو نیک خانه خالی کرد

با پریرخ سخن سگالی کرد

عذر خواهم هزار چندانت

آتش گر زدم ز خود رائی

من از آن سوختم تو بر جائی