کز جهان ناپدید شد بهرام

از کلاه و کمر تو داری بخت

پای درنه نه تاج مان و نه تخت

خان خانان چو گوش کرد پیام

داشت از تیغ و تیغ بازی دست

فارغانه به رود و باده نشست

غم دشمن نخورد و می می خورد