هرکجا تیغ و طشت خون باشد

صبح چون تیغ آفتاب کشید

طشت خون آمد از سپهر پدید

تیغ بی خون و طشت چون باشد؟

از بسی خون که خون خدایش مرد

جوی خون رفت و گوی سر می برد

وز بسی تن که تیغ پی می کرد