مستی او نشان هشیاریست

شمع وارش زمانه بگدازد

سر که بر تیغ او برون آید

زان سر البته بوی خون آید

خواب او خواب نیست بیداریست

وان زمانی که می پرست شود

او خورد می عدوش مست شود