تاب سرما که برد از آتش تاب

خار مانده به یادگار از گل

داده نقاش باد شبگیری

آب را حلقهای زنجیری

آب را تیغ و تیغ را کرد آب

دمه پیکان آبدار به دست

چشم را سفت و چشمه را می بست