آنچه زان کس نگفت و کس نشنید

چون دعا ختم کرد برد سجود

برگشاد از شکر گوارش عود

گفت و از شرم در زمین می دید

که شنیدم به خردی از خویشان

خرده کاران و چابک اندیشان

که ز کدبانوان قصر بهشت