زان نهادم که این چنین گنجی

جای شرمست چون کنم چاره

داده ای تو نه زان نهادم پیش

تا رجوع افتدت به داده خوش

نبود بی جزا و پارنجی

چون تو بر گنج گنج افزودی

من خجل گشتم ار تو خشنودی