حاجتی گر به بنده هست بیار

نبود بی جزا و پارنجی

چون تو بر گنج گنج افزودی

من خجل گشتم ار تو خشنودی

ور نه اینها که داده ای بر دار

چون قوی دل شدم به یاری او

گشتم آگه ز دوستداری او