من بر آن مرغ صد دعا کردم

تا زمین بود نیزه بالائی

بر زمین سبزه ای به رنگ حریر

لخلخه کرده از گلاب و عبیر

پایش از دست خود رهاکردم

اوفتادم چو برق با دل گرم

بر گلی نازک و گیاهی نرم