چشمه هائی روان بسان گلاب

ارغوان را زبان بریده چمن

گرد کافور و خاک عنبر بود

ریگ زر سنگلاخ گوهر بود

در میانش عقیق و در خوشاب

چشمه ای کاین حصار پیروزه

کرده زو آب و رنگ دریوزه