کرد بر سبزها در افشانی

بادی آمد ز ره فشاند غبار

بادی آسوده تر ز باد بهار

ابری آمد چو ابر نیسانی

راه چون رفته گشت و نم زده شد

همه راه از بتان چو بتکده شد

دیدم از دور صدهزاران حور