کز من آرام و صابری شد دور

راه چون رفته گشت و نم زده شد

همه راه از بتان چو بتکده شد

دیدم از دور صدهزاران حور

یک جهان پر نگار نورانی

روح پرور چو راح ریحانی

هر نگاری بسان تازه بهار