کز شگرفی و دلبری و کشی

گفت برخیز و هرچه خواهی ساز

ماه بخشیده دست من بگرفت

من در آن ماه روی مانده شگفت

بود یاری سزای نازکشی

او همی رفت و من به دنبالش

بنده زلف و هندوی خالش