گر جز اینست کار تا خیزم

تشنه ای را به قطره ای بنواز

رطبی در فتاده گیر به شیر

سوزنی رفته در میان حریر

خاک در چشم آرزو ریزم

مرغی انگاشتم نشست و پرید

نه خر افتاده شد نه خیک درید