نعل شبدیز گو در آتش باش

مرغی انگاشتم نشست و پرید

نه خر افتاده شد نه خیک درید

پاسخم داد کامشبی خوش باش

گر شبی زین خیال گردی دور

یابی از شمع جاودانی نور

چشمه ای را به قطره ای مفروش