کاین همه نیش دارد آن همه نوش

گر شبی زین خیال گردی دور

یابی از شمع جاودانی نور

چشمه ای را به قطره ای مفروش

در یک آرزو به خود در بند

همه ساله به خرمی می خند

بوسه میگیر و زلف و می انداز