باز تب کرده را در آمد تاب

روزه بستم به روزهای دگر

از سر عشوه باده می خوردم

بر سر تابه صبر می کردم

رغبتم تازه شد به بوس و شراب

چون دگرباره ترک دلکش من

در جگر دید جوش آتش من