تا گه روز قند می خوردم

گر بود کاچکی چنان باری

رفتم آن شب چنانکه عادت بود

وان شب کام دل زیادت بود

با پری دست بند می کردم

روز چون جامه کرد گازر شوی

رنگرزوار شب شکست سبوی