با هزاران هزار زینت و ناز

در بر افکنده زلف مشک فشان

شمعها پیش و پس به عادت خویش

پس رها کن که شمع باشد پیش

بر سر بزمگاه خود شد باز

مطربان پرده را نوا بستند

پرده داران به کار بنشستند