چون ز خوانریزه خورده شد روزی

آرزوی گذشته آمد یاد

خوان نهادند باز بر ترتیب

بیش از اندازه خوردهای غریب

می در آمد به مجلس افروزی

از کف ساقیان دریا کف

درفشان گشت کامهای صدف