تاجداران کشند و سلطانان

گر در آرزوم در بندی

میرم امشب در آرزومندی

ناز میکش که ناز مهمانان

چون شکیبم نماند دیگربار

گفت چونین کنم تو دست بدار

ناز تو گر به جان بود بکشم